تعريف وعناصر اقرار " اقرار " در لغت به گفته صاحب أقرب الموارد در مادة " قرر " عبارت از : اذعان ، تصديق واعتراف به حق ديگرى وضد آن است . وصاحب مصباح المنير مىگويد : اقرار به معناى اعتراف مىباشد . وتعريف اصطلاحى آن در مادة 1259 قانون مدنى چنين آمده است : " اقرار عبارت از اخبار به حقي است براي غير ، بر ضرر خود " . صاحب جواهر از كتاب وسيله نقل مىكند : اقرار عبارت است از اخبار به حقي بر ضرر خود . واز ديگر فقها نيز قريب به همين مضمون را نقل مىكند . وبعد مىگويد أولى آن است كه تعريف اصطلاحى آن را در مفهوم ومصداق ، به عرف موكول كنيم ( 1 ) . پس اقرار به حسب تعريف قانون مدنى داراى چند جزء است : الف - اخبار به حق . ب - به نفع ديگرى بودن . ج - بر ضرر خود بودن . كه با خلل در هر كدام از اين اجزاء صدق اقرار قانوني ( آنچه كه منشأ اثر مىباشد ) مختل مىشود . الف - شرط اخبارى بودن اقرار مورد اتفاق فقها مىباشد به استثناى بعضي از

--> ( 1 ) جواهر الكلام 35 : 26 .